Monthly archives "March"

5 Articles

Adams Legendarisch Avontuur – De Grote Ontsnapping!

Vorige week om deze tijd scheelde het maar weinig toen ik door een wilde hond werd aangevallen! Gelukkig kreeg ik het voor elkaar om me los te wrikken en me te verlossen van die kwijlende mond. Toen ik hem nog achter me hoorde dribbelen, klom ik snel op een rots en rende ik zo snel als ik kon naar een veilige plek.

IMG_3714

Ik klom steeds hoger op de klif en af en toe achterom kijkend, hopende dat ik dat zwarte beest niet meer zou zien!

IMG_3718

Uiteindelijk leek het erop alsof de kust eindelijk vrij was en besloot ik even te rusten in deze grote grot. Terwijl ik op adem aan het komen was, luisterde ik aandachtig of ik voetstappen zou horen…

IMG_3715

Ik luisterde met gespitste oren of ik in de verte nog geluiden hoorde. De heftige wind raasde langs mijn oren maar ik hoorde en zag verder geen loerend gevaar. Ik slaakte een zucht van opluchting, de wind ging weer wat liggen en het was bevredigend stil om me heen. Ik was er zeker van dat er geen gevaar meer op de loer lag.

IMG_3717

Na enige aarzeling verzamelde ik alle moed bij elkaar om de veilige grot weer te verlaten. Ik wist dat wanneer ik de nacht wilde overleven ik naar een plek aan de andere kant van de klif moest gaan waar het minder hard waaide.

IMG_3716

Op een nabij gelegen rots nam ik ook nog even de tijd om naar mijn verwondingen te kijken. Kijk naar al die blauwe plekken en bulten!

IMG_3712

Al rondzwervende in het bos liep ik tegen een wensboom aan. Omdat ik niet zo heel veel geluk heb gehad de laatste tijd, besloot ik op een tak te gaan zitten en een wens te doen. Ik kan helaas niet zeggen wat ik gewenst heb, want dan komt hij niet uit, maar je zal er vroeg of laat achter komen …

IMG_3719

Eindelijk, ik heb het tot de andere kant van de klif gehaald! Al waar het weer rustiger was, de zon meer scheen en waar een mooie schuilplaats wachtte. Ik had een paar aardig hectische dagen acht de rug, maar het was een hele opluchting om eindelijk wat brandhout te kunnen sprokkelen en me voor de nacht klaar te maken.

Ze zeggen dat het reizen je sprakeloos maakt en je vervolgens een verhalenverteller wordt, ik begin daar nu de waarheid van in te zien…

Adams Legendarisch Avontuur – Iemands beste maatje toch niet zo vriendelijk…

IMG_3469

Dus nadat ik vorige week ternauwernood ontsnapte aan een ontvoering door een menselijk wezen, ben ik blij jullie te vertellen dat ik weer terug in de wildernis ben. Volledig vrij om te ontdekken zonder steeds voor dood te moeten spelen tussen al die mensen. Het is gewoon helemaal zoals ik het wil!

IMG_3470

Misschien vraag je je wel af hoe ik hier terecht ben gekomen…. Nou, het was anders wel een behoorlijk stuk peddelen om eerlijk te zeggen. Na een paar uur op deze boot rondgedreven te hebben, arriveerde ik veilig en wel, een beetje bezweet, aan de andere kant.

IMG_3471

Ik besloot om een boom te beklimmen want ik ben tenslotte een beer. Mijn vriend Grizzly, die een beetje een slecht humeur heeft, vertelde me een keer dat de beste manier om een boom te klimmen is de ene klauw voor de andere klauw te zetten. Dus zonder enige moeite klom en klom en klom ik.

IMG_3472

Ik klom zo hoog dat mijn benen begonnen te knikken van angst. Ik realiseerde me dat ik niet zo sterk was als mijn vriend Grizzly. Ik was ook niet gewend aan deze manier van klimmen en met het verhaal van Humpty Dumpty in mijn hoofd, klom ik dan ook net zo hard weer naar beneden.

IMG_3473

Na een lange wandeling op het strand, besloot ik in het zachte zand watt e ontspannen. Net toen ik het uitzicht aan het bewonderen was, hoorde ik voetstappen achter me. Ze werden duidelijk luider en deze keer klonken ze niet als een bezorgde voorbijganger. Dit was beduidend gevaarlijker wat naderde…

IMG_3474

En toen plotseling… Hebbes! Ik werd gegrepen door een wilde hond! Hij greep me en schudde me heen en weer. De mensen stonden er lachend en wijzend omheen. Ik kon nu niet direct verzinnen wat er zo grappig was. Ik zat volledig onder de hondenslijm en wanhopig bewoog ik hemel en aarde om uit de bek van die hond te komen.

IMG_3475

Uiteindelijk liet de hond me los en blafte vol trots. Het was een ontsnapping van geluk en ik kwam er gelukkig van af met niet meer dan het ruiken naar hond. Het werd tijd voor een duik in de oceaan om me op te frissen en om wat beschutting voor de nacht te gaan zoeken.

IMG_3476

Ze zeggen ook wel eens dat het avontuur zelf jou veel leert over de bestemming… maar tot nu toe heb ik vooral geleerd om weg te blijven van stranden met honden!

Adam’s onvergetelijke Avontuur – de ontmoeting!

IMG_3054

Herinner je je vorige week nog toen ik doorweekt raakte door een tropische storm buiten het Sydney Opera Huis? Nou, ik ben weer terug en deze keer een stuk droger! Ik begon gewend te raken aan m’n poncho maar gelukkig kan ik weer rondtrekken in mijn eigen natuurlijke zachte vachtje.

IMG_3055

Ik ging voor een wandeling over deze muur. Toen ik stopte om het uitzicht te bewonderen, merkte een voorbijganger mijn blinkende naamlabel op. Toen de man naderde, kon ik zijn bezorgdheid op z’n gezicht zien toenemen. Hij pakte me op en hield me stevig in zijn hand. Hij keek om zich heen om te zien of er ergens iemand stond van wie ik kon zijn. Al starende naar mij van top tot teen, zocht hij naar meer aanwijzingen. Mijn hart begon sneller en sneller te bonken. Ik wilde niet meegenomen worden want ik genoot zo van mijn reis! Hij bracht me langzaam dichter naar zijn gezicht. Ik keek hem recht in de ogen, al biddende dat hij me niet zou stelen. Toen hij even pauzeerde, wat voor mij een eeuwigheid leek, zag ik een blik van ontevredenheid in zijn ogen. Hij kon geen mogelijke oplossing vinden om mij met mijn eigenaar te herenigen en plaatste mij weer terug op de muur en liep langzaam weg. Af en toe keek hij nog even achterom naar me totdat hij in de verte verdween. Ik slaakte een zucht van opluchting. “Fieuuuw! Dat scheelde weinig…”
IMG_3059

Hij stond er niet bij stil dat Adam mijn eigen naam is en niet die van mijn eigenaar. Ik ben niet zoals de gemiddelde teddybeer weet je. Ik ben op mijn eigen avontuur, en ontdek alle hoeken en gaten op de aarde om zo mijn leven te verrijken en om af en toe verslag te doen aan jullie geweldige lezers. Ik ben er van overtuigd dat ik op een dag herenigd zal worden met mijn eigenaar, maar voor nu moet de ontdekkingsreis verder gaan.

IMG_3060

Dit park ziet er als een veilige plek uit en zal ik daarom mijn ‘thuis’ noemen de komende week. Mijn favoriete bomen staan er en heerlijk groen gras. Zolang het maar niet begint te regenen… Volgende week ga ik ergens heel erg ver weg. Blijf op de hoogte om mijn voortgang te zien, ik ben benieuwd wat er om de hoek komt kijken. Tot volgende week mensen….

Een regenachtige dag in Sydney

Hey, misschien herinner je je vorige week nog toen de beste mensen bij My Nametags mij op een legendarisch avontuur hebben gestuurd! Ik ben voor het eerst gaan vliegen, heb gezwommen in een meer en heb zelfs een berg beklommen! Ja een berg!! Je zag me op de top met een zeer tevreden blik, maar allemachtig dat was me een zware klim weer naar beneden… Mijn knieën deden zo’n pijn, dus besloot ik dat ik moest wegwezen uit die bergen en ergens naar toe moest gaan waar het vlakker zou zij… Sydney! Dat was mijn nieuwe bestemming …

boat

Ik sprong op een Ferry die zo groot was dat ik m’n ogen niet kon geloven! Toen we de haven naderden, zag ik een aantal grote driehoeken, mensen waren foto’s aan het maken dus dacht ik dat het wel iets belangrijks zou moeten zijn. Het deed me denken aan toen ik op kantoor was van My Nametags en alle borden netjes in de vaatwasser gerangschikt waren.

opera house

 Plotseling kwamen er bakken met water uit de hemel zetten! Ik was echt doorweekt en ik had m’n jas bewust niet meegenomen naar Sydney omdat iemand me had gezegd dat het er super heet zou zijn! Dus greep ik naar iets wat nog het beste kon doorgaan voor een poncho voor mijn laatste selfie met de driehoeken op de achtergrond.

coat

Ik denk dat ik er aardig uit zie zo, dus hier dan nog 1 selfie voordat ik naar mijn volgende bestemming ga. Vergeet niet om de voortgang van mijn reis op Facebook te checken.

Adam is over and uit, tot de volgende week mensenvrienden….

sydney

Adams Legendarisch Avontuur! En zo begon het …

Hoi, ik ben Adam. Je gaat de komende maanden nog veel meer van me horen. Die mensen daar bij My Nametags hadden besloten om me op een legendarisch avontuur te sturen en je kunt mijn verhaal volgen via Facebook waar ik elke week een bericht post vanuit een aantal geweldige plekken!

IMG_1378

Ik was zo nerveus voor mijn allereerste vlucht, maar wat bleek dat een reis te zijn zeg! Al kauwende op heel wat teddybeer chips tijdens de reis, heb ik mijn favoriete film -Beer Paddington- gekeken.

IMG_2831

Na mijn lange reis was ik zeker aan wat rust toe en zo vond ik een mooi meer waar ik heerlijk in de zon kon relaxen.

IMG_2819

Na m’n rustmomentje bij het meer, ben ik wat gaan klimmen op de rotsen ter voorbereiding van mijn grote klimpartij op de berg de volgende dag.

IMG_5966

Ik weet dat ik nog steeds lach op deze foto, maar echt, dit was pas halverwege mijn klim naar de top van de berg en ik was zo moe… maar ik moest doorgaan, tenminste als ik zo dapper wilde zijn als mijn vriendje Winnie the Pooh.

IMG_5967_2

Hey Kijk! Ik heb het tot de top gehaald en ben nu toch wel een beetje trots op mezelf.

GNNH8717

Nog een laatste glimlach voor de camera voordat ik naar mijn volgende bestemming vertrek. Blijf op de hoogte om te zien waar ik straks weer beland….